بارالها خود بگو من کیستمتا که من هم خود بگویم کیستی
تابه من خود را تو نشناسانیمچون بفهمم من که چونی چینی
ولا تکونو کالذین نسوالله فانسهم انفسهم
با سلامخدمت شما عزیزان؛ امید دارم از این سایت، که خود دفتر دل این حقیر است نهایت استفاده را ببرید. و از مصور هستی حضرت رب العالمین خواستار فهم مفاهیم قرآنی و روایی را برای شما و خود دارم.
خداوند را سه اثر استقرآن،انسان،جهان واگر در هر سه مورد تعمق نماییم یکی پس از دیگری از یکی صحبت کرده و همه شرح یکیست!
لیک در این میان انسان است که در تشریح طبیعت و قرآن است چه آنکه خود قرآن و طبیعت قلم لایزالی حق است پس در واقع شارح اصلی خداست که انسان را شرح نموده و حقیقتش را درآیه {وکرمنا بنی آدم} تعریف و تمجید نموده . و هیچ موجودی توان شرح بر موجود انسان را ندارد جز خداوند!فافهم
حال در آیه فوق به بندگان خالصش چنین میگوید:
{از آنان نباشید که مرا فراموش و من آنها را از خودشان فراموش دادم} پس در واقع ما تا خدا فراموش شدیم خود فراموشیم و چون خود فراموش شدیم هم خدا فراموش و هم قرآن و هم طبیعت که شرح ماست را بفراموشی سپردیم و شرح این کلمات میشود یک نکته:
زوج جوان می بایست برای حفظ نوع جسمانی خویش عمل زناشویی را هر شب انجام ندهد زیرا مشکلاتی برای آنها پیش می آید لااقل هفته ای 2بار این عمل را انجام دهند.
اغلب در بین مراتب سنی این عمل کم و کمتر میگردد و چون ضعف قوای جسمی روز به روز زیاد تر میگردد لذا زوجین کمتر متوجه به این عمل می شوند! و حتی مشکلاتی که برای زوجین در حین زندگی اتفاق می افتد دیگر مجال این را به هردوی آنها نمی دهد که به این امر بپردازند لذا مشکلات هم از اشد نزدیکی زوجین و هم از کمی نزدیکی آنها می کاهد.
در امر مهم زناشویی این را باید دانست که علت اساسی قرب دو تن قرب دو روح و میل و عشق این دو سبب ساخت یک نوزاد میگردد و لذا در امر زناشویی هر چه محبت و میل در عمل انجام گیرد فرزندی که از این دو زوج اهدا عالم میگردد فرزندی در نهایت زیرکی و زیبایی است و این فرزند با میل کامله هردو موجود مونث و مذکر ساخته شده است و اثر همبستگی این فرزند با والدینش بیشتر از فرزندی خواهد بود که والدین آن؛ با هم در رابطه با عمل نزدیکی یک طرفه و عدم حال بوده انجام پذیرفته است! فافهم
لذا زوجین گرامی این نکته را به یاد داشته باشند که این عمل نزدیکی را بیش از حد و کم از حد معمولانجام ندهند که باعث این گونه مشکلات وعوارض شوند.
زیرا شدت و انجام این عمل در هرشب باعث تنفر نفس انسانی و خود ذات انسان از این عمل که هر شب میبایست غسل و تا نیمه شب بیدار باشد برای وی کم کم مبغوض و مبغوض تر میگردد!!
و برای این لسان امام معصوم {علیه السلام} فرمودند :همبستر نشدن با همسر بیش از 4 روز کراهت دارد}
میل و اشتهای نفس در متن ذات خویش علاقه فراوانی داردکه این عمل را شبانه روز انجام دهد اما حقیقت نورانیه انسان تا حدودی این عمل را قبول دارد و بیش از حد معمول را؛ دشمنی در مقابل راه خود می پندارد!!
اما نزدیکی هرشب چه مشکلاتی به بار می آورد؟!
1-- خصوصیت منی یا همان نطفه انسانی بر این امر پایداراست که ماده اصیل و سازنده آن از کل بدن میباشد! یعنی خامه و و چکیده اهم مواد غذایی را این قسمت از قوه را بر میدارد! لذا هروقت انسان جنب و یا از وی این ماده تخلیه میگردد متوجه شده اییم که هیکل و نظام جسمانی فرد بعد از اندک مدتی کاسته و یا لاغری که با دیگر لاغریها فرق بسیاردارد از صورت وی نمایان میگردد.
2-انجام این عمل بیش از حد باعث میشود که تن خسته و نفس حیوانی شکوفا گردد. ولذا اگر نفس حیوانی اشباع شود که نمیشود نفس و روح انسانی در همان آن غافل از حق و حقیقت میگردد و لذا چون انسان خالی از هر غذایی گردد به طلب آن غذا رهسپار میگردد! چون میل و خواست نزدیکی در جسم بیش از حد معمول انجام می گیرد لذا تن و ،هم آدمی در ایام روز به دنبال پر کردن آن قسمت از ماده محرکه جنسیه میشوند و لذا خواه ناخواه این فرد بدنبال غذاهایی میرود که خوردن بیش از حد آن مشکلات عدیده ی برای تن به بار می آورد!! فافهم
3- یکی از مهمترین مشکلاتی که به بار می آورد این است که زوجین بر اثر نزدیکی بیش از حد ، دهانه رحم روز به روز گشاد و از شکل طبیعی خود خارج و عمل نزدیک بعد از تکرار فراوان، رحم میل چندانی به قبول نطفه ننماید! چون اولا خداوند دهانه و متن رحم را طوری آفریده که تشنه نطفه گردد و این تشنگی را حدی معین نمود و بر اساس این تشنگی امیال را آفرید نه بر اساس هوای نفسانی!
4- و لذا افراد متاهل دیده و یا شنیده اند که اگر چند مدتی این عمل را انجام ندهند چنان شور و شعفی زوج را در میابد که حال آن را ممکن به بیان نیست که همین حال ممکن است که اساس ساختن جنین و یا تشنگی رحم برای نطفه و تشنگی نطفه برای رحم بیانگر میگردد که همدیگر را جذب کامل نمایند!
5- و به این نکته توجه داشته باشیملذتی که در ایام مقرر که از بیان امام معصوم {علیه السلام} صادر گشته بیش از لذت هر شب نزدیک و بیش از نزدیکی است!! و اغلبا همسرانی که در نهایت لذت و مواعد مقرره این عمل را انجام داده اند باردار و صاحب فرزند شده تا آنانکه هر شب و بی وقت و حساب این عمل را انجام میدهند!
باب 3 عالم رحم { فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ } الطارق«5/
رشد جنین در رحم می بایست بر اساس یک نوع تعادل و همبستگی باشد خداوند مهربان چون رب است و خدای عادل بر اساس این دو می بایست اعضاء جنین را هم موزون و هم در نهایت زیبایی خلق نماید میبینیم وقتی نوزاد بدنیا میاید تمامی جسم وی بر اساس قاعده و عدل خاصی شکل پذیرفته است اگر این چنین نبود هر آن هر نوزادی که پا به عالم مادی می گذاشت شکلی متفاوت با دیگر اعضا ممکن می داشت!
در درون رحم گرامی مادر قطره آبی این چنین رشد می کند استخوان ،گوشت،پوست،مو،معده روده قلب حتی ناخن یک فرد جنین هم در درون رحم ایجاد می گردد ببینیم ذات خدای عالم چگونه این جنین را صورت گری میکند که رشد حتی یک عضو نه به رحم مادر فشار و نه به درون یا همان شکم مادر آسیب میرساند و اگر رشد بر اساس عدل استوار نمی گردید هر آن رشد استخوان هر روز بلند و بلند تر می شد و این رشد نه تنها خوب نبود بلکه در نهایت صعب و اذیت بود تا کمال و زیبایی.
عالم رحم خود چون بر اساس نظم الهی آفریده شده است لذا هر آنچه که در وی پدید آید بر اساس نظم خاص پرورش مییابد ما اگر در متن نظام عالم دو رحم را بازگو کنیم یکی همین رحم مادر و دیگری همین رحم زمین یا ارض بنامیم رحم مادر به مانند رحم زمین نیست که هر چه بخواهیم در آن بکاریم و یا هر شکل که خواستیم انتظار داشته باشیم که برای ما بدنیا بیاورد نه این چنین نیست رحم زمینی یا همان خاکی هر دانه ای که در درون وی بکاریم به ما همان محصول را می دهد دیده اییم که متن عالم رحم زمینی می تواند در اغلب شهر ها محصولی به ما بدهد که نام او کدو است اما کدوی که این زمین به ما عرضه میکند خیلی خیلی بزرگ و باعث تعجب است اما این بزرگی و هیکل برای رحمی چون رحم مادر قابل هضم نیست چون خود هیکل مادر و رحم گرامی و مطهره آن اجازه این چنین کاری
نمی دهد که انجام دهد .
انگشت جنین ،استخوان ها مو و حتی درون او که قلب و معده و نای و روده است بر اساس نظم الهی ساخته میشوند نه انگشت جنین دائما رشد میکند که پا توان حمل آن را نداشته باشد و نه چشم ولب و مو و بینی رشد اضاف می کند که سر توان حمل آن نداشته باد این همه عجایب و غرایب که در درون رحم گرامی مادر انجام میگیرد بر اساس ربوبیت خاص خودش است که اجزای این جنین بطور طبیعی دور از ثقل و زحمت و بی عدلی انجام میگیرد.
باب 2 عالم رحم (فَجَعَلْنَاهُ فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ)- المرسلات-
بهترین و کاملترین جا و مکان برای کامل شدن نطفه رحم امن مادر است، که هم برای نطفه غیر رحم چنین جای نیست و هم برای رحم چنین اهدایی نیست. قانون طبیعت بر این استوار است که هر رحمی طالب نطفه ای پاک و مطهر باشد و هر نطفه ای عاشق وطالب جای مناسب بنام رحم باشد تا خداوند مصور وی را زیبا صورت گری نماید.
مرد و زن را هردو دارای نطفه اند که عالم هستی آن نطفه را در هر دوی آنها جای داده است و تا وقتی این آب مطهر که شاکله انسانی است به این دو جنس مخالف انتقال نیابد هر دوی آنها هیچ گاه آرامش نمی یابد.
پس عزیزان نتیجه گرفتیم که امر مهم ازدواج بر مبنای انشاء صورت یک جنین انسانی است نه بر پایه ارضاء خواست های نفسانی!
غذا و آب را هرگاه انسان خورد یا نخورد کمی و زیادی آن کسی را نکشته و نخواهد کشت اما در باب اهدا و پذیرای نطفه میبایست آدابی رعایت کرد که در کتاب های آداب نکاه موجود است. اهدا و انتقال آب موجود در صلب مرد می بایست در وقت و زمان خاص تحویل رحم داده شود. پایه و اساس هر فرد بنا بر آن وقت و زمان و حالات ترسیم می گردد آنچنان که خدای عالم برای مادری نطفه، و پرورش وی؛ رحم مادر قرار داد برای انتقال آن هم آدابی قرار داد تا که آن آداب در حین انعقاد نطفه صورت نگیرد اطوار خلقت نطفه خوب شکل نپزیرفته است و این جنین گرچه بظاهر زیبا باشد اما اطوار جسمی و روحی وی را حرکات و سکناتی است که در خور یک فرزند آدم نیست که انجانم می دهد.
از زیباترین شاهکارهای خلقت این است که زن و مرد در آن هنگام فقط و فقط در کنار هم بفکر هم برای انتقال صورت جنینی در کارند نه فرد همسر، بفکر جدا از مرد و نه مرد خواهان جداییاز همسر خود است و تا آن آب مطهر به رحم انتقال ندهند هیچگاه آرامش
نمی یابند!! واز زیباترین حالات زوج محترم که هم امام صادق {علیه السلام} به آن توجه نموده است
این است که هرچند که لذات و حالات خوبی در حین ممزوجیت دو جنس مونث و مذکر است اما زیباترین حالات آمیزش آن لحظه ای است که این رابطه به اوج خود برسد و مرد بخواهد آب صلب خویش را به رحم و زن آب خود را باهم تحویل رحم بدهند آنچنان طراوت و نشاطی شامل زوج میشود که یکی از علت های اساسی جدا نشدن دو زوج محترم از هم میشود همین حالات اوج لذتی است که مصور هستی برای انشاء چنین صورت زیبای است که به هردو جنس و تمامی حیوانات اهدا نموده است.
بعد از انتقال آب از مرد به رحم و ممزوجیت آن با تخمک یا همان نطفه همسر این آب روز به روز ساعت به ساعت رشد وکمال می یابد.
از عجایب خلقت بنظر این حقیر این است که وقتی جنین در حال رشد و کامل شدن است مادر گرامی هیچ از مراتب رشد فرزندش آگاه نیست جز وقتی که جنین در رحم گرامی در حالات تکان و حالات هایی بمانند حرف زدن و جواب گرفتن برای پاکان در گاه احدیت است که مادر و چنین در هم صحبتی با مادر گرامی خویش است .
نه مادر می داند که چه وقت چشم و دست و پای جنین خود رشد کرد و یا نکرد. نه می داند چه وقت جنین غذا میخواهد و نه میداند خواهان کمالاتی است که دارای آن نیست!! پس چه حقیقتی ترقی و تعالی به این جنین می دهد!؟
یکی از عجایب خلقت و رحمت رحمانیه خلق این است که در رشد و ربوبیت خود ؛ جنین یک کافر و یک مشرک و مسلمان هیچ گاه کاستی نمی کند و آنچنان صورت مسلمان را صورت گری و اهدا کمال میبخشد برای یک فرد غیر مسلمان هم بدان صورت است.
انسان در سه عالم ساخته می شود یکی {عالم رحم مادر}؛ دیگری عالم طبیعت و سومی عالم ملکوت یا برزخ..
از عوالمی که انسان را واقعا مبهوت و بفکر فرو می برد و تا به نتیجه واقعی نرسد هیچ گاه آرامش نمی یابد {عالم رحم مادر}است. زیرا روح در آن دمیده میشود و سرشت اولیه انسان در ان شکل میگیرد. اجزای جسمی آن شکل میگیرد و سبحان الله به چه شکل و بافت منظم و مرتبی هر اندامی در جایش به نحو احسنت صورت گری می شود که عجیب تر این مطلب است هر شکلی که
{خدای رحم }صورت گری کرد هیچ کسی از اسرار و ترقی وی خبر ندارند و در نهایت خفاء ؛ نطفه شکل میگیرد. و از آن عجیب تر این است که نه تنها جسم جنین در{ رحم مادر} شکل میپذیرد بلکه روح و قوه عملیه در وی هم برای انسان سازی و کمال وی رشد پیدا میکند .
حقیر خود در حیرتم از رشد یک نطفه{ در رحم} و حال سالیان سال است در فکر این هستم که بارالها خود نطفه چیست که می بایست {رحم نازنین و عرشی مادر} وقت صرف نماید که این یک قطر آب را بسازند تا کمال یابد!؟
خود اجزای نطفه چیست که عالم فقط برای وی در تکاپوست؟! و چرا می بایست این نطفه فقط در جایی بمانند
{رحم انتقال و رشد یابد؟!}
حال یک مادر گرامی فقط در قبولیت نطفه سهمی بسزا دارد که آن هم بر اساس لطف طبیعی الهی است که نطفه را از صلب جنس مخالف بطرف خود پذیرا میشود و گر نه از رشد جنین چه خبرها دارد چه وقت میداند که این جنین در
{رحمش نیاز به آب و غذا دارد }که به وی کم یا زیاد دهد!! {رحم گرامی یک مادر} بمانند زمین کشت است که در تقبل بذر لذت میبرد و دوست دارد هرچه زود تر در وی بذری نهفته گردد اما ذاتا از کمال وی خبر ندارد آنچه که وی را می پروراند خدای عالم است .
عزیزان خواننده {رحم مادر} را عرش الرحمن خوانده اند زیرا صورتی که در وی رشد می بابد روزی این صورت ساجد خداوند قرار
می گیرد. لذا می بایست کسی که به لقاء الهی نائل آید کسی باشد که اطوار خلقتش در نهایت طهارت و زیبای خاص باشد.
وبرای حقیر خود عجیب است که خداوند چرا انسان را در {رحم پرورش داد} و در تخم پرورش نداد؟!
عجیب است که این سختی را بر {رحم گرامی مادر} نهاد و در درون وی این یک دانه که خود صد خرمن هست شکوفا و رشد داد.
وسبحان الله ، سبحان الله که رحم را در زیر ناف و زیر شکم قرار داد تا که حجم حجیم نوزاد در شکم مادر وی را اذیت نکند و اگر هم وی را سخت بود بمقدار اندک او را آزار دهد.
ببینیم چگونه خدای عالم این لیاقت را به مادر داد که با {رحمش او را می پروراند}،با پستانهایش اورا شیر و آب می نوشاند، و با مهر مادر او را صبور میگرداند.
چه نعمتی از این بالاتر برای یک مادر که او همچون خدای عالم صورت گری می نماید و مادر گرامی می بایست خدای خالق را از جان و دل سپاس گذار باشد که خالق او این نعمت خاصه را شامل حال او نموده که او را به مانند خود طعم مصوریت و ربوبیت
چشاند.
به امید خداوند در نکات بعدی مباحث کامل تر خواهد شد.
رو مگردان ز من تیره ؛ ای چشمه نورکه مرا روشنی دل ز رخ نوری توست
{مفتخر} با همه آلایش پیدا و نهانطالب مرحمت معنوی و صوری توست
امام رضا {علیه السلام} را عالم آل محمد {صلی الله علیه و آله} نامیده اند. و چه زیباست وقتی به حرم ایشان مشرف می شویم از این آقا فقط علم بخواهیم وبس.
وجود انسان دائما تشنگی دارد در بعضی این عطش بصورت دنیا ظهور میکند و پیوسته بسوی مال اند و در بعضی بصورت جاه و مکان ودر بعضی طالب علمند و کمال
عزیزان حقیر خود مشاهده و شنیده ام که اکثر کسانی که به حرم رضوی {علیه السلام} مشرف می شوند همهحاجات دنیوی دارند و بس .
مشکلات،عقیم بودن،نازا بودن بی پولی و بی همسری را باید به دیگر امام زادگان و دیگر اولیاء گرام عرضه داشت نه در آستان این معصوم. خدا گواه است ما در زیارت فقط و فقط برای خودمان آمده ایم نه برای وجود ایشان.
امام رضا{علیه السلام} خود شاهد مشکلات همه است چون امام است امام به کسی می گویند که اسرار همه بر او هویدا باشد نه در خفا،و دور از کمال اوست که ما را فقط در حرم و حوالی حرم بشناسد و مداوا کند!!
مشهد او هیچ فرقی با شهری که در آن هستیم ندارد غرب و شرق یکی برای اوست چون در عالم ماده برای ما قابل امکان نیست که شخصی هم در غرب باشد هم در شرق چون ما عادت به زمان و مکان کرده اییم برای ما صعب و سخت است که همه عام را در زیر سایه و معرفت خویش بدانیم لیک بعضی از ما این دید را نسبت به حضرت ایشان داریم!! نه خیر این گونه نیست
به این مطلب خوب توجه کنید:
ما عادت کرده ایم که مشکلات و نیازها را خوب در عرض چند مدتی جمع کنیم و وقتی مشرف به حرم ایشان شدیم آن وقت با آه و ناله پول ،بچه، مال، ماشین زمین بخواهیم با این نیت به سفر میرویم و حال چون وقتی مشرف به حرم امام شدیم فقط به فکر بازگوی این مشکلات و انتظار برآورده شدن این ها را داریم و بس!!
دیگر در حرم نه قرآنی نه دعایی نه نمازی نمی خوانیم یا اگر بخوانیم فقط برای حاجات شخصی خویش میخوانیم و بس.
نفس ناطقه انسانی چون از ملکوت است در ذات خویش فقط انس با ملکوتیان دارد و این انس را میبایست، قبل از آمدن به حرم پیدا کنیم نه این باشد که ما وقتی در شهر خود هستیم هر حرفی غیبت و تهمت هرزگی کنیم آنگاه وقتی به مشهد الرضا{علیه السلام} مشرف شدیم پاک و بفکر معنویت باشیم درست است وجود ایشان کریم و ستار است اما حالی که زود بیاید زود هم میرود!!
چرا که دیده اییم که وقتی شخصی حالات زیبای در حال عبادت در مشهد دارد و حتی نماز شبی هم داشته بود کم کم وقتی از حرم جدا شد و در امور دنیوی مشغول شد آن حالات و گریه از وی گرفته میشود چرا؟!
چون می بایست این قاعده را بدانیم که امام حاضر است در کل مکانها نه فقط در مشهد از جهل ماست که در حرم خوب میشویم همین که پا از حرم جدا کردیم اخلاق مان همان اخلاق و حرکات همان حرکات میشود.
پس عزیزمن و خودمن این را باید دانست که میگویم علم بخواهیم برای این است که تنها موجودی که می ماند و دائم است علم است که نمی گذارد انسان این حضور را بشکند و پا درازی کند!!
پس بیایم در این روز گرامی
1388/8/8 از آستان زیبا و الهی او علم نافع و عمل نافع بطلبیم نه مال و رزق و بچه و. غیره چون اگر رزق بخواهیم به ما گفته اند که چه انجام بده رزقت زیاد میشود و چه انجام نده و
اگر بچه خواستیم باز هم به ما عرضه شده که چه وقت عمل زناشویی انجام و وچه وقت انجام مده !!
شما هر خواستی که بگویید آنها برای آن جوابی آورده اند
جز علم ؛ که خود آنها دائما مفیض آن و می بایست از خود آنها طلب کرد و هیچ بابی برای آن نگذاشته اند جز باب خود.
حتی جد گرامی ایشان فرمودند:{من شهر علمم و علی باب آن}
پس بیایم به حق جد گرامی ایشان{صلوات خداوند بر ایشان و خاندانش باد} دست توسل بدامان
امام رضا{علیهالسلام}بزنیم و با جان و دل بگوییم آقا
ما را علمی ده که با آن علم دائم زیارت شویم و بدانیم چه میگوییم و چه میخواهیم.
